Fotoğraftaki bardağın başına gelen şeye literatürde "cam yorgunluğu" deniyor. Dışarıdan hiçbir darbe almaz, öylece durur ama içindeki moleküler baskı o kadar birikir ki, hiç beklenmedik bir saniyede kendi kendine çatlar.

​Bu durum size de birini hatırlatıyor mu? Mesela... Kendinizi?

​Hayat karşısında sürekli dik durmaya çalışan, her yükü sessizce omuzlayan, kırgınlıklarını ve yorgunluklarını içine atan insanlar da tam olarak bu bardak gibi bir "iç gerilim" biriktirir. Herkes sizin dışarıdan ne kadar pürüzsüz ve sarsılmaz durduğunuza bakar. Ama içerideki o termal şokları kimse bilmez.

​Sonra bir gün, çok küçük bir şey olur ya da hiçbir şey olmaz; durduğunuz yerde kabuğunuzu çatlatırsınız. Çevrenizdekiler şaşırır, "Durup dururken ne oldu?" derler. Bilmezler ki o durup dururken olan bir şey değildir; bir uyanışın, artık eski kalıplara sığamamanın son noktasıdır.

​Bu yüzden evinizde durup dururken çatlayan eşyalara kızmayın. Onlar bize hem alanımızdaki ağır enerjiyi (nazarı) dağıtarak alan açarlar, hem de aynalık yaparlar: Kendini zorlama, yüklerini bırak, kırılmaktan korkma...

​Bu yazı şu an tam da duyması gereken birine ulaşsın. Görmesini istediğin arkadaşına göndermeyi unutma!

​#AnlamlıSözler

​#GününSözü

​#Hayatınİçinden

​#EdebiSözler

​#Felsefe