Milli Eğitim Bakanı’nın son açıklaması, eğitim dünyasında ve kamuoyunda büyük yankı uyandırdı: “Geri zekâlıya anlatır gibi anlatıyoruz.” Evet, yanlış duymadınız. Türkiye’nin eğitiminden sorumlu en üst düzey yetkili, eleştirenlere bu cümleyle cevap verdi. Oysa halk arasında mizahla karışık kullanılan, çok daha zararsız bir versiyonu vardır bu ifadenin: “Bilal’e anlatır gibi anlatıyoruz.” Sayın Bakan, o söz öyle değil… “Bilal’e anlatır gibi anlatıyoruz” olacaktı! Hem kırıcı olmaz, hem de toplumda yadırganmaz. Ama siz doğrudan dalmışsınız konuya, freni patlamış kamyon gibi. Eğitim gibi kutsal bir konuda, başındaki isim böyle konuşursa, sınıflarda hangi saygıdan, hangi iletişimden söz edebiliriz ki? Eğitim nereye gidiyor derken meğer düz yokuş aşağı iniyormuşuz, kimse farkında değil. Bakan’ın seçtiği ifade, eğitimde empati, saygı ve dil özeninin ne denli eksik olduğunu da açıkça gösteriyor. Öte yandan, kamuoyunda sınav süreçlerine dair çeşitli iddialar dolaşıyor. Bazıları sınav sorularının belirli çevrelere önceden ulaştığına dair “kötü kokular” olduğunu söylüyor. Demek ki kokunun kaynağı sadece sistemin çürüklüğü değil, sınavı önceden koklayanlar da var. Ancak Bakan’ın bu sözleri, sanki sistem sorunsuzmuş gibi bir tavırla dile getirilince, durum daha da düşündürücü oluyor. Bu açıklama sadece bir gaf değil; belki de eğitimi bir yarışa, öğrenciyi bir verimlilik grafiğine, öğretmeni bir sunum robotuna indirgeyen zihniyetin dışa vurumu. Bu anlayışla kullanılan dil ve üslup da ne yazık ki bu noktaya düşüyor. Ve işin en düşündürücü yanı ne biliyor musunuz? Bir sonraki açıklamanın nasıl olacağını bilmiyoruz ama, bizi yine şaşırtmayı başaracağına adım gibi eminim!