Benim destanım 18 Mart’ta yazıldı. Çanakkale geçilmedi; çünkü geçilmesine izin vermedi yüreği vatan için atan Mehmetçik. Bir milletin onuru siperlerde can buldu o gün. Benim egemenliğim 23 Nisan’da çocukların gözlerinde yeşerdi. Küçücük yüreklere koskoca bir ülke armağan edildi. Çünkü egemenlik, kayıtsız şartsız milletindi. Benim bağımsızlığım 19 Mayıs’ta doğdu. Karanlık günlerin ardından umutla çıkan bir güneş gibi doğdu Samsun’dan… Atatürk’ün attığı ilk adım, geleceğin en sağlam temel taşıydı. Benim zaferim 30 Ağustos’ta geldi. Toprağa düşen her canın, geride bıraktığı her gözyaşının hesabı o gün soruldu. Bir millet ayağa kalktı ve “Bu vatan bizimdir!” dedi. Benim demokrasim 29 Ekim’de ilan edildi. Cumhuriyet, sadece bir yönetim şekli değil; özgürlük, eşitlik ve çağdaşlık demekti. Bir halk, kendi kaderini kendi elleriyle yazmaya başladı o gün. Ve benim saygım… 10 Kasım’da her yıl biraz daha büyüyor içimde. Saat 09.05’te kalbim duruyor, gözlerim doluyor. Çünkü bu topraklara her şeyini veren bir liderin ardından eğiliyorum. Benim Başkomutanım, Benim yol göstericim, Benim sonsuz minnetimdir: Mustafa Kemal ATATÜRK ????????