Yoğun bir günün ardından, günün haberi olan ,çocuklar arasındaki şiddetten, çocuklar arası cinayetlerden bahsetmek istiyorum. Çocukların saldırganlık dürtülerini ortaya çıkaran en büyük etkenlerin başında aile içi iletişim geliyor...
Şiddet ve kavganın içinde büyüyen bir çocuk sorunları çözme yolunu şiddet olarak görüyor. Sevgisiz ve şefkatten yoksun geçen bir hayat, çocuğa çok da fazla çözüm yolu sunmuyor. Bu noktada ailenin tutunduğu tavır daha önemli hale geliyor. Eğer şiddet eğilimi gösteren ve öfke kontrolü sağlayamayan bir çocuğunuz varsa mutlaka iletişim biçimini değiştirmeli, çocuğunuzla doğru ve sevgi üzerine kurulu bir ilişki kurmalısınız. Sorunlar ve yaptığı hatalar karşısında fiziksel şiddete giren cezalar yerine yapıcı çözümler sunmalısınız.
ŞİDDETİN BİRÇOK NEDENİ OLABİLİR
Çocuk kendini önemli hissetmek, kendini kanıtlamak için şiddete başvurabilir ya da çevresinde hakimiyet kurmak için de şiddeti seçebilir. Bunun yanı sıra kendini hayatın merkezinde sanan ve ‘Şımarık’ yetiştirilen çocuklar, istediklerini daha rahat yapmak için kavga yöntemine başvurabilir.
Kimi zaman çocuklar, davranışının yarattığı sonuçları farketmeyebilir. Şiddete başvurduktan sonra ulaştığı sonuç üzse de bunu daha önceden düşünemediği için şiddet onun için kolay bir yolmuş gibi gözükebilir.
OYUN VE FİLMLER HİÇ MASUM DEĞİL!
Modern çağın teknolojik çocukları, tamamen dijital bir dünyanın sanal bireyleri gibi yetiştiriliyor. Bu noktada elinde tablet veya telefon olmayan çocuklar görmek neredeyse imkansız. Oyun ve filmler şiddeti o kadar çok normalleştiriyor ki, bunun kötü bir yöntem olduğunu anlatmak bile kimi zaman imkansız hale geliyor.
Çocuklar arasında artan suç oranları ve kliniklere başvuran aile sayısına bakıldığında hatanın ebeveynlerin eksik kontrolü olduğu açıkça görülüyor Ailelerinden göremedikleri ilgiyi oyun ve filmlerle doldurmaya çalışan çocuklar, şiddet kumpasına kurban gidiyor. Ancak bu durum bugünün masum çocuklarını yarının suçlularına dönüştürüyor.
PEKİ, NE YAPILMALI
Anne babaların bu konuda çocuklar üzerindeki etkisi hayli büyük. Çünkü çocuklar anne ve babalarını rol model olarak görüyor ve davranış biçimlerini taklit ediyor. Tam da bu sebeple anne babalar, çocukları için saldırganlık modeli olmamalıdır. Çünkü şiddet şiddeti doğurur.
Diğer bir çözüm yöntemi ise saldırganlık gösteren bir çocuğun isteklerine tolerans göstermemektir. Çünkü çocuk bunu işe yarayan bir yöntem olarak görür ve istediği her şey için başvurduğu yöntem şiddet olur. Bu noktada anne babalar, dengeyi çok iyi korumalıdır. Ne her istediklerini yapmalı ne de şiddet karşısında fiziki cezalar verilmelidir. Çocukların bir birey gibi hissetmesi sağlanmalıdır.
Bunun için çocuğa sorumluluklar verilmeli, onu dinlemeli ve sorunun çözümü beraber aranmalıdır. Eğer bu süreçte çocuğu dışarda tutarsanız kendini önemli hissetmek için tekrar şiddete başvurabilir. Onları şiddete yönlendirecek her türlü bilgisayar oyunu ve filmlerden uzak tutun. Her ne kadar masum görünse de şiddet içeren çizgi filmleri izletmeyin. Bu konuda kontrol siz de olsun.Eğer hala şiddet sorunu çözülemiyor ve çocuk öfke kontrolünü sağlayamıyorsa mutlaka bir uzmana başvurmayı ihmal etmeyin.